Blade servers

Blade servers zijn servers die men gemakkelijk en snel aan een serverrack kan toevoegen of eruit kan verwijderen. Het verschil met een normaal serverrack, is het feit dat een blade server geen voeding, koeling, knoppen en in-/output poorten bevat. Deze onderdelen zitten verwerkt in het chassis van de blade server. Dit maakt het gemakkelijker de server te vervangen/verplaatsen (men schuift een server in het rack of trekt deze er met hetzelfde uit). Omdat blade servers een compact formaat hebben wordt serverruimte (erg kostbaar in het geval van grote datacenters) optimaal benut.
Het beheer van blade servers is eenvoudig doordat deze zijn aan te sturen via het chassis. Middels virtualisatie is het voor beheerders mogelijk op afstand beheer uit te voeren, zodat zij niet zelf in het datacenter aanwezig hoeven te zijn.

Blade servers worden o.a. gebruikt om load balancing toe te passen. Load balancing zorgt ervoor dat de hoeveelheid werk die een server moet heeft, verdeeld wordt over verschillende servers. Wanneer men bijvoorbeeld een website host die eens per maand met zware belasting te maken heeft, kan men middels load balancing ervoor zorgen dat bezoekers van de website niks merken van deze piekbelasting. Op het moment dat het verbruik boven een bepaald percentage komt, wordt een tweede server geactiveerd die een deel van de verwerking op zich neemt. Hierdoor ondervindt de bezoeker geen last van de zware belasting van de server. Zodra het aantal bezoekers van de website weer afneemt, wordt overgeschakeld naar het individuele blade wat zorgt voor de verwerking van gegevens. Hiervoor maakt men gebruik van een derde server die de eerste twee server in de gaten houdt; deze server bepaald wanneer de tweede server in actie moet komen en wanneer deze niet meer nodig is.

Toen er in het begin (~2000) gebruik gemaakt werd van server blades, waren er vaak serverracks die voor de helft gevuld waren met blade servers. Dit kwam omdat de ruimte tussen de verschillende blades te klein was, waardoor de aparte blades niet voldoende gekoeld konden worden. Sindsdien is men de kinderziektes gaan aanpakken van blade servers en bespaart men 20 tot 30% energieverbruik ten opzichte van normale serverracks (mits goed gekoeld).

Quote: het ontstaan van Blade servers.

Het idee voor een nieuw type server ontstond eind jaren negentig. It-beheerders raakten steeds meer gefrustreerd over de installatieperikelen van grote hoeveelheden servers. Iedere rackserver moest individueel aangesloten worden op de infrastructuur (stroom, netwerkswitch, overige kabels). Bovendien propten serverfabrikanten de ‘pizzadozen’ vol met snelle processors, zonder stil te staan bij het energieverbruik, de warmteproductie en installatiegemak. Datacenters zaten vol hotspots en veranderden langzaam in een kabelchaos. Kleine en krachtige 1U servers waren een trend, maar datacenters liepen achter de feiten aan op het gebied van stroomvoorziening, koeling en beheer. De behoefte voor servers groeide wel, vooral dankzij de opkomst van het internet. De tijd was rijp voor een nieuw serverconcept.
In 2000 presenteerde het kersverse bedrijf RocketLogix (later RLX technologies) een nieuw en efficiënt serverconcept, in eerste instantie ‘server blade’ genoemd. Het eerste ontwerp bestond uit een 3U chassis met ruimte voor 24 blades. Dankzij het gebruik van de nieuwe en energiezuinige TM5600 van Transmeta waren de blades net zo krachtig als een 1U server, terwijl één zesde aan energie werd verbruikt ten opzichte van conventionele servers. De dichtheid was acht keer hoger, waardoor er meer servers in een rack pasten. Nadat de eerste bladeservers van RLX in 2001 het levenslicht hadden gezien, stapten HP, Sun, Compaq, Dell en IBM ook in de blademarkt. Compaq en RLX zijn inmiddels in handen van HP.